اقرار مرا بر پیشانیم حک کن تا لابه لای این ثانیه های مندرس نامی از احساس نبرم من باختم به خود باختم به فرشته های آدما نما،باختم به شاهزاده های شهرقلبهای سنگی و حال که در گوشه اتاق تنهائیم حماقت هایم را میشمارم،آرام آرام این جمله زاده میشود که سنگ باش تا ســـنگساری نشــــوی.(...)خوش اومدییه روزی میشه

سوگند به قلم و آنچه می نویسد.... دلتنگی ...آشوب...بی قرار...دیوانه...آشفته...بی هوس....مرد بودن ...خاص بودن ...کاکتوس...بی قول ...کله شق ...کله خر...بی فکر...ساده...اعتماد...شلوغی و تنهایی..خنده ...رسم روزگار.صدای بی صدا پاک کردن ...حس ویژه بی رحم ...امید..آینده و گذشته و گذشته و گذشته و گذشته و گذش